menu close menu

Kazanie – 1 rocznica I Komunii św.

     Umiłowani w Chrystusie Panu! A szczególnie wy, Drogie dzieci klas czwartych, które dziś przeżywacie pierwszą rocznicę swojej I Komunii św. Każdy ze starszych tu obecnych też przeżywamy swoją kolejną rocznicę I Komunii świętej, bo to wydarzenie jest bardzo ważne. To wydarzenie zapisuje się w pamięci na całe życie, gdyż przyjmujemy do swoich serc najwspanialszego Gościa, Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela, który został z nami pod postacią Chleba, jako pokarm w drodze do nieba. Każdy z nas ma okazję, szczególnie teraz kiedy przeżywamy również oktawę Bożego Ciała, do podziękowania Bogu za otrzymaną łaskę wiary, za dar zbawienia, za Eucharystię, za każdą przyjętą Komunię świętą.
Drogie dzieci, ten pokarm pomaga nam stawać się dobrymi, świętymi, bo świętość jest możliwa dla każdego, o czym przypominał św. Jan Paweł II, a także znana już powszechnie piosenka „Arki Noego”: „taki duży, taki mały może świętym być”… Historia pokazuje, że wśród świętych są także dzieci. Najdoskonalszym wzorem wzrastania w świętości jest Boskie Dzieciątko Jezus. Życie Jezusa w Rodzinie Józefa i Maryi ukazuje, że świętość to najzwyczajniejsze wykonywanie codziennych obowiązków i uczciwość wobec bliźnich. Świętymi dziećmi może pochwalić się wiele narodów. We Francji Anusia de Guigne po śmierci ojca rozwinęła wielką miłość do Jezusa w Eucharystii. Zmarła po ciężkiej chorobie. W Irlandii mała Nelly przyjęła Komunię św. w wieku czterech i pół roku. Uwielbiała Jezusa Cierpiącego.
Żyła niecałe pięć lat, a zdołała swym przykładem przekonać papieża św. Piusa X do wydania dokumentu umożliwiającego udzielanie Komunii Świętej dzieciom. Jej ciało, gdy przenoszono rok po jej śmierci, okazało się być w nienaruszonym stanie, podobnie jak i jej odzież. Wkrótce też zasłynęła jako skuteczna orędowniczka w wielu sprawach. Zanim zmarła, pomimo swojego wieku, przejawiała niezwykłą zdolność rozpoznawania obecności Najświętszej Eucharystii, a nawet rozpoznawania, kto Ją przed chwilą przyjął. Przy jej łóżku, z prośbą o błogosławieństwo, klękali nawet świątobliwi kapłani. Znana jest jako mała Nellie od Świętego Boga, bo tak nazywała swego Pana i Zbawiciela. W Portugalii radują się beatyfikacją Dzieci Fatimskich – Franciszka, który umarł, mając 9 lat i Hiacynty, która odeszła do nieba w wieku 7 lat. We Włoszech powszechnie znana jest Antonietta Meo, urodziła się w 1930 r. Zmarła w 7 roku życia. Pisała listy do Boga Ojca, Jezusa, Matki Bożej, Trójcy Świętej, do Anioła Stróża i do Ducha Świętego. W ciągu swojego krótkiego życia napisała ich ponad 160. A z Polski, z Wał Rudy, niedaleko stąd, znana jest 16-letnia Karolina Kózkówna, męczennica. Całym swoim życiem potwierdziła, że należy do Jezusa. Warto przywołać postać 5-letniego Antka, który umierał na chorobę nowotworową. Jednego razu czuwający przy nim tato powiedział, synku, gdybym mógł, umarłbym za ciebie. A dziecko odpowiedziało: tato, ja umrę za ciebie. W szpitalu na wszystkie zabiegi zabierał ze sobą mały drewniany krzyżyk i często powtarzał: „Jezu, kocham Cię, Jezu ufam Tobie”.
Do najmłodszych kandydatów na ołtarze w Polsce należą dzieci z rodziny Ulmów: Stasia, Basia, Władzio, Franuś, Antoś, Marysia i dziecko nienarodzone. Dzieci te wraz z rodzicami zostały rozstrzelane za ukrywanie Żydów w czasie II Wojny Światowe.
Drogie dzieci, to tylko kilka  przykładów dzieci, które zostały świętymi. Siłę do tego czerpały z ukochania Pana Jezusa, który jest z nami, którego możemy przyjmować w Komunii świętej. Dlatego starajcie się zawsze ponad wszystko kochać Pana Jezusa i z wielkim szacunkiem przystępować do Komunii św. Starajmy się też należycie do niej przygotować. Najpierw musimy na chwilę oderwać się od codzienności, wyciszyć się. Kardynał Bona zapytuje, dlaczego tyle ludzi pomimo tak wielu Komunii św., tak mało czyni postęp na drodze Bożej? i odpowiada: „Przyczyna tego nie w pokarmie, lecz w usposobieniu przyjmującego”. Choć dusza jest w łasce Bożej, jeśli serce jest zajęte sprawami ziemskimi, to o ile w nim jest więcej ziemi, o tyle mniej tam miejsca dla miłości Bożej. Pewnego razu św. Gertruda zapytała Pana Jezusa, jakiego żąda od niej przygotowania do Komunii św. – Tego tylko żądam od ciebie, odrzekł Pan Jezus, abyś mnie przyjmowała, wolna od siebie samej. Następnie, aby osiągnąć wielki pożytek z Komunii św., należy pragnąć przyjmować Pana Jezusa w celu kochania Go coraz więcej. Po trzecie nigdy nie należy zaniedbywać po Komunii św. należytego dziękczynienia. Nie ma modlitwy milszej Panu Jezusowi nad modlitwę po przyjęciu Komunii św. Wyobrażajmy sobie, iż widzimy Pana Jezusa w naszej duszy, jako zasiadającego na tronie, który rozdaje łaski. Ileż skarbów łask ten traci, kto mało się modli po Komunii św.
Bracia i siostry! Drogie dzieci! Dziękując dziś Bogu za dar Eucharystii, za waszą rocznicę komunii św., prośmy jednocześnie, abyśmy zawsze tak bardzo pragnęli przyjmować Pana Jezus w Komunii św. jak mała Nellie od Świętego Boga i żyli zawsze dobrocią płynącą z Komunii św. i pamiętajmy o kolejnych rocznicach I Komunii św.

Print Friendly, PDF & Email
18 czerwca 2020 | Aktualności, Rozważania | 0

Komentowanie wyłączone

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann